Gece..

Üzerimde karanlığın tüm şehveti, duyguların en ağırı gecelerde yaşanır öyle değil mi(?)
Tüm ışıkları söner sokakların, karanlık çöker (odana) tüm dünyana!
Ve, durur düşünürsün..!!!
  Gece karmaşıktır, buram buram özlem kokar, aşk kokar... Öyle yoğundur ki duygular, gece nöbetlerin başlar. Darmadağın düşlerin, eskimeye yüz tutmuş dostların vardır aklında.. Gece, yastığında bir kaç damla bıraktırır insana... Akan her damla da özlediklerin vardır, o yaşlar ki bir tek sende saklı, bir tek sende anlamlıdır...
  Kendindesindir, bi o kadar da yalnız... Saatin tik tak sesi takılır kulaklarına.. Derken sabah olmaktadır, güneşin doğuşu ruhunu aydınlatır. Ardından huzurlu bir nefes alırsın. İstediğin de sadece budur aslında, huzurlu nefes almak...
  Ruhumun kilidini açtım bu sabah, denize nazır bir yerde bıraktım tüm dertleri... Kırgın falan da değilim, ruhumu bedenimden ayırmayı başarana o insana! Ruhuma eşdeğer saydığım olsa da.. vazgeçmeli insan sevdiğinden, umut yoksa...
  Mecbursundur çekip gitmeye ya da mecbur bırakılmışsındır.. İç sızlatan anılar kalır yüreğinde, bir de hüzünler. Artık sahneye yalnız çıkmak zorundasındır... Belki yorgunsundur, hatta kendinden emin değilsindir. Ruhunun bedenine savaşıdır bu aslında.. Derin bir acı hissetsende, ölüm gibi gelmez ayrılıklar korkma..!!



15/02/2011