NEFES miydi aldığım? Yoksa seni mi ciğerlerime çekmiştim nefes niyetine inan anlayamadım!
Hani çok koşunca tıkanırsın ya, ben şimdi en ağır adımlarımda bile boğulacak gibi oluyorum.
Sabah işe giderken farkettim de, sokakta ki bir çok tabela da seni hatırlatacak şeyler var, yazmış, çizmişler biliyormuydun? Yollar geçiyorum seninle el ele..güle oynaya gezdiğimiz ve yine yollar geçiyorum sebepli sebepsiz kavgalar ettiğimiz.
Kulağımda Gülşen söylüyor o sırada "TAMAMEN YANILSAMA"
...
Vazgeçtim üzülmekten canımı acıttığında
Küçücük görünür evler yukardan bakıldığında
Bende uzaktan baktım malum senli konulara
Bir küçüldün gözümde sen neymişsin aslında (!)
...
Giden senmiydin, yoksa ben mi? hiç anlayamadım! Giden benmiydim yoksa gönderen sen mi? Bunu da sen anlayamadın (!)
Ben gittim..
Sen gittin..
Ben geldim..
Ben GİTTİMMM...
Gururumu kırdın.. Kalbimi kırdın.. Hayallerimi yaktın yıktın perişan ettin... Oysa ki bir zamanlar nasıl da deli hayallerim vardı. Hayallerimi destekleyen sen vardın! Ne bıraktın geriye bu saydıklarımdan?
Sözlerini kontrol edememenin acısını, cümle kurabilmenin adabını öğrendiğin gün anlayacaksın. Hiç acımadan söylediğin sözlerinden duyduğun pişmanlığı 5 dakika sonra yaşıyor olmanın, karşındakinin acısını hafifletmediğinide anlayacaksın bir gün.
O gün...
Seni benim kadar çok seven birini bulamadığını anlayacaksın...
Yaşadığımız onca tartışmalara, onca çekip gitmelere rağmen bizi bir türlü ayıramayan sihirli birşeyler vardı. Sen bunları yıkmak için tetikledin.. Ben tetiği çektim...
Kanaya kanaya atıcam seni yüreğimdeki en özel yerinden. Başka bir şans bıraktığınımı sanıyorsun bana giderken? Biliyorum ne kadar atarsam atayım sana ait birşeyler hep var olacak.. zamanla silinmeyecek. Silinemeyecek. (Tıpkı sende bıraktıklarım gibi)
Her dokunulduğunda kanaya kanaya ağlamaya yüz tutacağım belli. Uzaktan bakıldığında bile, anlayana çok şey anlatabilen bir halim, bir tavrım, bir bakışım.. dalıp gitmelerim olacak. Her yutkunduğumda boğazımdan geçeceksin biliyorum.
Ama inadım inat, (bilirsin!) Seni hatırlatan şarkıları, yüreğimi kanata kanata dinleyeceğim. Bağıra bağıra söyleyeceğim, duyma ihtimalini hiçe sayarak.. Ağlaya ağlaya geçicem senden...
Sana dair ne varsa havaya savurucam. Nasibimi almayayım diyede hemen kaçıcam oradan. Kalırsam, yine kendimi feda edebilirim savurduklarımı düşürmemek için. Sonra yine ellerimin arasından almaya teşşebüs edip beni kahredecekler. (Dost görünümlü DÜŞMAN yüzler)
Sonrasında herzaman ki gibi olacak besbelli. Beyaz önlük giymiş insanlar beni muayne edip, sinir kaslarımın şimdi de bilmem neremde sıkıştığını söyleyecekler. Yine bilmediğim bir ton kapsül içinde kaybolucam. (Sanki bildiklerim yetmiyormuş gibi)
Sen kahramanımdın.. Ne istersem gerçekleştiren bir kahramandın. Bende o kahramanın prensesiydim! Ama sen şimdi bu çektiğim ızdarabın kahramanı oldun. Ya da katili oldun bu aşkın! Ama, kiralık bir katilsin.. Asıl zanlı(lar) kim..? Boşver gitsin...
Bir kadının bir erkeği ne kadar çok sevebileceğinin tek kanıtıydın sen. Sana sarıldığımda oracıkta ölsem gam yemezdim. Gözlerimi kapattığımda kokunu içime çekerdim...
Beni güldürmek için türlü şaklabanlıklar yapan ve daima elimi tutan sendin. Bir tek ağlamama dayanamayan. Ne hikmetse, ağlatanda sen oldun. Çok sevdiğin ellerimi bırakanda...
Ben sende bütün aşklarımı temize çekmiştim..
Ben sen miydim? Yoksa sen mi bendin?
Yok, tamam buldum.
Ben senindim.
Sözlerinle bitirdin.
Kalbimdeki seni yitirdim...
08/01/2010
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder