Aslında ben, içimde büyüttüğüm sensizlik fark edilmesin diye hep gülen bir yüz sundum. Bu yüzden anlayamadı beni hiçkimse..
Hem onlar anlayamaz ki! Seni özlemek ateşe dokunmak gibi. Ve bilemez ki onlar! Yokluğunun buz gibi soğuk olduğunu.. Karlar altında kaldığını yüreğimin.
Gerçekten gitmelimiydim yoksa kalıp savaşmalımıydım seninle.?
Tercihimi giderek kullanmış olsam da, hala doğru karar neydi bilemiyorum(!)
Sen sanıyorsun ki kolay geldi gitmek bana! Yanılıyorsun.. Kolay olan kaçmaksa, vazgeçmekse eğer. Ben zor olanı seçtim, görmüyorsun! Seni hala Çok Seviyorum.
Hep seni yolcu ettiğim evimin kapısı, yine bir gün senin için açılır mı.?
Hani diyorum, bir gece çıkıp gelsen, ısıtsan üşüyen yüreğimi. Sonra başımı koysam dizlerine, uykusuz gecelerim bitse ve hiç uyanmasam.
Şunu bil ki! Hangi iklimde ve nerede olursam olayım, o vakit geldiğinde, yüreğin alıp seni bana getirecek(!) Senin gamzeli gülüşünde öleceğimi bil yeter..!!
Sensiz kalmayı kaldıramıyor yüreğim, bu yüzden yazdıklarım için affet beni sevgili!m...
Feride ÇELEBİ
11.01.2012
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder